آغاز ۲۰۲۶؛ زمان برای دختران محروم از آموزش در افغانستان همچنان متوقف است
با آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی، شماری از دختران دانشآموز و دانشجویان محروم از آموزش در کشور میگویند که برای آنان، سال نو تغییری به همراه نداشته و محرومیت از حق تحصیل همچنان ادامه دارد؛ وضعیتی که به باور آنان، زمان را برای دختران متوقف کرده است.
بر بنیاد گفتههای این دختران، اکنون ۱۵۶۶ روز از بستهشدن مکتبهای دخترانه و ۱۱۰۷ روز از تعطیلی دانشگاهها به روی دختران و زنان میگذرد؛ محدودیتی که زندگی و آینده میلیونها دختر را تحت تأثیر قرار داده است.
دانشجویان بازمانده از تحصیل میگویند این ممنوعیتها پیامدهای سنگین روحی و روانی بر آنان گذاشته و خانهنشینی اجباری، انزوا، افسردگی و احساس بیارزشی به بخشی از واقعیت روزمره زندگیشان تبدیل شده است.
یکی از دانشآموزان محروم از آموزش میگوید: «ما دختران هنوز اجازه رفتن به مکتب را نداریم و این موضوع نگرانی عمیقی برای ما ایجاد کرده است. تمام دختران بازمانده از مکتب در وضعیت روحی و روانی بسیار دشوار قرار دارند. متأسفانه تاکنون هیچ راهکار مشخصی ارائه نشده و به اعتراضها نیز توجهی نمیشود. من بهشدت نگران آینده خود و سایر دختران هستم.»
در همین حال، شماری از استادان دانشگاه هشدار میدهند که ادامه این محدودیتها و نبود فارغالتحصیلان دختر در رشتههای گوناگون، به کاهش جدی ظرفیت آموزشی و تخصصی در جامعه انجامیده و پیامدهای بلندمدت آن، آینده کشور را تهدید میکند.
عادله زمانی، استاد دانشگاه، میگوید: «بستهماندن دروازههای دانشگاه بهروی دختران به این معنا است که هر سال هیچ فارغالتحصیلی از میان دختران نداریم. نبود دانشآموختگان زن در رشتههای مختلف سبب میشود سطح آموزش و تخصص میان دختران بهطور پیوسته کاهش یابد.»
با وجود فشارهای داخلی و بینالمللی، طالبان تا کنون هیچ جدول زمانی مشخص یا پاسخ روشنی در مورد بازگشایی مکتبها و دانشگاهها بهروی دختران ارائه نکردهاند.
در همین حال، نهادهای بینالمللی بارها هشدار دادهاند که محرومیت دختران از آموزش در افغانستان پیامدهای جدی روانی و اجتماعی به دنبال دارد. بر بنیاد گزارش صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، با نزدیکشدن به پنجمین سال ممنوعیت آموزش دختران نوجوان، بیش از ۲.۲ میلیون دختر از حق تحصیل بازماندهاند.
این نهاد تأکید کرده است که ادامه این روند، توانایی دختران برای تصمیمگیری درباره آیندهشان را بهشدت محدود کرده و میتواند آینده افغانستان را با پیامدهای «فاجعهبار» روبهرو سازد.
