ذبیحالله مجاهد: طالبان وابسته به پاکستان نیست؛ اسلامآباد در پی کنترول کامل حکومت ما است
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، تأکید کرده است که برخلاف آنچه «تبلیغات ۲۰ ساله» خوانده میشود، طالبان وابستگی به پاکستان ندارد و تصمیمهایش را بهگونه مستقل اتخاذ میکند. او گفت ارتش پاکستان انتظار داشت پس از بازگشت طالبان به قدرت، اداره این گروه مطابق خواست اسلامآباد عمل کند؛ انتظاری که به گفته او برآورده نشده است.
سخنگوی طالبان از پاکستان خواست که «خواب» تسلط بر اداره طالبان را نبیند و تأکید کرد که این گروه نیروی نیابتی هیچ کشوری نیست.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که بر اساس گزارشهای داخلی و بینالمللی، شماری از رهبران و فرماندهان طالبان در جریان ۲۰ سال جنگ با حکومت پیشین افغانستان و نیروهای امریکایی، در شهرهای کویته و پشاور پاکستان زندگی میکردند. همچنین گزارش شده است که مقامهای ارشد پاکستانی، با وجود فشار کابل و واشنگتن، از اخراج فرماندهان طالبان بهویژه شبکه حقانی خودداری کرده بودند.
تحلیلگران بارها گفتهاند که پاکستان از طالبان بهعنوان یک نیروی نیابتی علیه حکومت افغانستان و برای مقابله با نفوذ هند در این کشور استفاده کرده است. با این حال، طالبان پس از بهدست گرفتن قدرت، درخواست پاکستان برای اخراج نیروهای تحریک طالبان پاکستانی (تیتیپی) از افغانستان را نپذیرفت؛ گروهی که در سال ۱۴۰۴ یکی از خونینترین سالها را برای ارتش پاکستان رقم زد.
ذبیحالله مجاهد در گفتوگو با میرویس افغان، خبرنگار، که روز پنجشنبه منتشر شد، به دلایل تنش و درگیری میان پاکستان و اداره طالبان پرداخت و پاکستان را متهم کرد که به خواست ایالات متحده در افغانستان بیثباتی ایجاد میکند.
او با اشاره به اظهارات دونالد ترامپ درباره بازپسگیری پایگاه بگرام، گفت که «یک بازی هماهنگ» در جریان است که به باور او از سوی «یک حلقه خاص در پاکستان» پیش برده میشود. مجاهد افزود که این افراد «پروژه جنگ را اجاره گرفتهاند»؛ عبارتی که بهطور ضمنی ارتش پاکستان به رهبری مارشال عاصم منیر را هدف قرار میدهد، هرچند نامی بهصراحت ذکر نکرد.
پاکستان در سال ۲۰۲۵ یکی از خونینترین سالهای یک دهه اخیر را تجربه کرد. در این سال دستکم یکهزار رویداد امنیتی ثبت شده و حدود چهار هزار نفر کشته شدند. تحریک طالبان پاکستانی ادعا کرده است که در سال ۲۰۲۵ مجموعاً ۳۵۷۳ حمله انجام داده که در نتیجه آن ۳۸۱۸ نفر از نیروهای امنیتی پاکستان جان باختهاند.
اسلامآباد از طالبان خواسته بود برای جلوگیری از حملات تیتیپی با این کشور همکاری کند، اما طالبان این درخواست را رد کرده است. پس از ناکامی تلاشهای دیپلماتیک، پاکستان به حملات نظامی در خاک افغانستان و اخراج میلیونها مهاجر افغان روی آورد؛ اقداماتی که به گفته طالبان، تغییری در موضع این گروه ایجاد نکرده است.
جنگ برای کنترول کامل
مجاهد یکی دیگر از عوامل تنش میان پاکستان و اداره طالبان را تلاش اسلامآباد برای کنترول کامل حکومت طالبان دانست. او گفت طالبان پس از بهقدرت رسیدن، نظام خود را شکل داده و بهصورت مستقل امور داخلی و خارجی کشور را مدیریت کردهاند؛ مسئلهای که به گفته او، «حلقه خاص» حاکم در پاکستان را ناخشنود کرده و باعث شده است در پی «توطئه» علیه طالبان برآیند.
سخنگوی طالبان همچنین گفت که این گروه توانایی دفاع از خود را دارد، اما از ارائه جزئیات در مورد توان نظامی طالبان خودداری کرد و آن را «اسرار نظامی» خواند.
او بار دیگر اتهامهای پاکستان درباره پناهدادن طالبان به تحریک طالبان پاکستانی را رد کرد و گفت که تیتیپی نیازی به پناهگاه در افغانستان ندارد. به گفته مجاهد، این گروه در داخل پاکستان قلمرو و مراکز نظامی دارد. او در بخشی از سخنانش اعضای تیتیپی را «مهاجرین وزیرستانی» توصیف کرد و مدعی شد که آنان بهگونه کامل «مهار» شدهاند.
